پیگرد قانونی برای بی توجهی به معلولان در برنامه مدیریت بحران
جمعه این هفته (دهم اگوست 2007) یکی از مهمترین و شاید جنجالی ترین وقایع حقوقی مدیریت بحران در آمریکا به وقوع پیوست که می تواند برای کسانی که ابعاد حقوقی مدیریت بحران را دنبال می کنند از اهمیت زیادی برخوردار باشد. تعدادی از سازمانهای مرتبط با معلولان در شهر اوکلند (City of Oakland) از شهرداری و مدیریت بحران این شهر به دلیل عدم توجه به معلولان در برنامه ریزی بحران این شهر به دادگاه شکایت کردند. اینکه مسئولان یک شهر و یا منطقه و یا کشور بعد از وقوع بحرانها به دلایل مختلف و از جمله مسایلی مانند سوء مدیریت و یا بی توجهی تحت پیگرد قانونی قرار بگیرند کم و بیش وجود داشته است ولی اینکه مدیران شهر به دلیل بی توجهی به این مسایل در برنامه های مدیریت بحران تحت پیگرد قانونی قرار بگیرند امری جدید است که این اولین نمونه از آن در آمریکا و به احتمال زیاد در جهان به شمار می رود.
در این شکایت نامه ادعا شده است که شهر اوکلند در برنامه مدیریت بحران شهر به درستی به نیازهای سرپناه معلولان در شرایط بحرانی توجه نکرده است. این البته نقصی است که در بسیاری از برنامه های مدیریت بحران در شهرهای آمریکا و دیگر نقاط جهان وجود دارد. تجربه بحرانهای اخیر هم از جمله بحران کاترینا این موضوع را بخوبی نشان داد.
بنیاد مراکز زندگی مستقل کالیفرنیا (California Foundation for Independent Living Centers)، موسسه کالیفرنیایی ها برای حقوق معلولان (Californians for Disability Rights, Inc.) و یکی از شهروندان معمولی شهر اوکلند سه شخص حقوقی و حقیقی هستند که این شکایت را ترتیب داده اند. آنها ادعا میکنند که شهر اوکلند با کوتاهی در این زمینه قوانین حقوق مدنی فدرال و ایالتی در رابطه با دسترسی برابر معلولان به خدمات سرپناه در شرایط بحرانی را نقض کرده است. از جمله موارد نقض قانون عبارتند از:
1- کوتاهی در بررسی قابل دسترس بودن مکانهایی که در برنامه مدیریت بحران برای سرپناه در شرایط بحرانی در نظر گرفته شده اند. در فهرست مکانهای ویژه در نظر گرفته شده تعداد قابل توجهی از آنها قابلیت دسترسی معلولان وجود ندارد.
2- کوتاهی در به روز کردن برنامه از سالهای دهه 80 به گونه ای که نیازهای معلولان را در نظر بگیرد.
3- کوتاهی در ترتیب دادن شرایطی که در شرایط بحرانی دارو و تجهیزات درمانی مورد نیاز معلولان را به آنها برساند.
از نظر ارایه کنندگان این شکایت فقدان دسترسی معلولان به اماکن امن در شرایط اضطراری به معنای آن است که معلولان در شرایط بحران طبیعی و غیر طبیعی مقابله کنند و هم با بحران اداری و بروکراسی.
شهروند معلولی که این شکایت نامه را امضا کرده است معتقد است که شهر اوکلند بر اساس این برنامه معلوم نیست که بتواند در شرایط بحرانی به من کمکهای لازم را برساند . من نگران آن هستم که ماموران امداد هنگام بحرانهای بزرگ به محض اینکه درب خانه مرا بزنند و متوجه شوند که من ویلچر دارم از کمک به من صرف نظر کنند. من نمی توانم صبر کنم تا بحران اتفاق بیافتد و آنگاه اطمینان خاطر یابم.
شهر اوکلند در منطقه ای با خطر بالا از نظر زلزله، زمین لغزه، آتش سوزی و مانند آنها واقع شده است. از سال 1983 تا کنون 8 بار در این شهر وضعیت اضطراری اعلام شده است و بارها دچار خسارات جانی و مالی زیادی گردیده است. از نظر ارایه دهندگان این شکایت به دادگاه این شهر هر لحظه ممکن است مواجه با بحران شود و بنابر این بسیار مهم است که این شکایت ارایه و مورد پیگیری جدی قرار گیرد. بر اساس آمار سال 2000 نزدیک به 23 درصد مردم این شهر جزء افراد معلول و یا ناتوان و یا کم توان از نظر جسمی محسوب می شوند.
اگر چه ارایه دهندگان این شکایت به دنبال غرامت مالی از این بابت نیستند ولی در صورتی که دادگاه شهر را مقصر تشخیص دهد آنگاه شهر موظف به اصلاح برنامه و رضایت شاکیان خواهد شد و در آن صورت سایر شهرهای ایالت کالیفرنیا و آمریکا نیز برای اجتناب از تعقیب قضایی ملزم به پیروی از رای دادگاه خواهند بود.
در این شکایت نامه ادعا شده است که شهر اوکلند در برنامه مدیریت بحران شهر به درستی به نیازهای سرپناه معلولان در شرایط بحرانی توجه نکرده است. این البته نقصی است که در بسیاری از برنامه های مدیریت بحران در شهرهای آمریکا و دیگر نقاط جهان وجود دارد. تجربه بحرانهای اخیر هم از جمله بحران کاترینا این موضوع را بخوبی نشان داد.
بنیاد مراکز زندگی مستقل کالیفرنیا (California Foundation for Independent Living Centers)، موسسه کالیفرنیایی ها برای حقوق معلولان (Californians for Disability Rights, Inc.) و یکی از شهروندان معمولی شهر اوکلند سه شخص حقوقی و حقیقی هستند که این شکایت را ترتیب داده اند. آنها ادعا میکنند که شهر اوکلند با کوتاهی در این زمینه قوانین حقوق مدنی فدرال و ایالتی در رابطه با دسترسی برابر معلولان به خدمات سرپناه در شرایط بحرانی را نقض کرده است. از جمله موارد نقض قانون عبارتند از:
1- کوتاهی در بررسی قابل دسترس بودن مکانهایی که در برنامه مدیریت بحران برای سرپناه در شرایط بحرانی در نظر گرفته شده اند. در فهرست مکانهای ویژه در نظر گرفته شده تعداد قابل توجهی از آنها قابلیت دسترسی معلولان وجود ندارد.
2- کوتاهی در به روز کردن برنامه از سالهای دهه 80 به گونه ای که نیازهای معلولان را در نظر بگیرد.
3- کوتاهی در ترتیب دادن شرایطی که در شرایط بحرانی دارو و تجهیزات درمانی مورد نیاز معلولان را به آنها برساند.
از نظر ارایه کنندگان این شکایت فقدان دسترسی معلولان به اماکن امن در شرایط اضطراری به معنای آن است که معلولان در شرایط بحران طبیعی و غیر طبیعی مقابله کنند و هم با بحران اداری و بروکراسی.
شهروند معلولی که این شکایت نامه را امضا کرده است معتقد است که شهر اوکلند بر اساس این برنامه معلوم نیست که بتواند در شرایط بحرانی به من کمکهای لازم را برساند . من نگران آن هستم که ماموران امداد هنگام بحرانهای بزرگ به محض اینکه درب خانه مرا بزنند و متوجه شوند که من ویلچر دارم از کمک به من صرف نظر کنند. من نمی توانم صبر کنم تا بحران اتفاق بیافتد و آنگاه اطمینان خاطر یابم.
شهر اوکلند در منطقه ای با خطر بالا از نظر زلزله، زمین لغزه، آتش سوزی و مانند آنها واقع شده است. از سال 1983 تا کنون 8 بار در این شهر وضعیت اضطراری اعلام شده است و بارها دچار خسارات جانی و مالی زیادی گردیده است. از نظر ارایه دهندگان این شکایت به دادگاه این شهر هر لحظه ممکن است مواجه با بحران شود و بنابر این بسیار مهم است که این شکایت ارایه و مورد پیگیری جدی قرار گیرد. بر اساس آمار سال 2000 نزدیک به 23 درصد مردم این شهر جزء افراد معلول و یا ناتوان و یا کم توان از نظر جسمی محسوب می شوند.
اگر چه ارایه دهندگان این شکایت به دنبال غرامت مالی از این بابت نیستند ولی در صورتی که دادگاه شهر را مقصر تشخیص دهد آنگاه شهر موظف به اصلاح برنامه و رضایت شاکیان خواهد شد و در آن صورت سایر شهرهای ایالت کالیفرنیا و آمریکا نیز برای اجتناب از تعقیب قضایی ملزم به پیروی از رای دادگاه خواهند بود.
به نقل از سایت استاد گرامی دکتر علی عسگری
+ نوشته شده در ساعت توسط فرهاد شرف پور
|